De komst van Europese Digitale Identiteit (EDI) wallets brengt een nieuwe manier van interacteren en gegevensuitwisseling tussen (publieke) dienstverleners en inwoners. Wallets bieden inwoners de mogelijkheid om hun digitale identiteit en persoonlijke gegevens veilig en onder eigen regie te beheren en te delen. Vanaf eind 2026 zijn publieke dienstverleners verplicht EDI-wallets naast DigiD te accepteren voor digitale identificatie en authenticatie. Om de wallet te gebruiken in de gemeentelijke dienstverlening moeten gemeenten zich registreren als relying party in het nationale relying party register. Het lijkt efficiënt om dit gezamenlijk op te pakken en niet iedere gemeente voor zich het wiel te laten uitvinden.

Uit het onderzoek blijkt dat er een duidelijke behoefte bestaat aan geboden ondersteuning bij het integreren van EDI-wallets in de gemeentelijke dienstverlening. De grootste uitdaging ligt niet in de technische registratie, maar in de inhoudelijke voorbereiding: het structureren en uitwerken van diensten, gegevens en bijbehorende attributen.

Zonder gezamenlijke aanpak dreigt versnippering, hoge lasten in de voorbereiding en daardoor trage adoptie. Door gezamenlijk te investeren in uniforme registratieprofielen met hergebruik van bestaande structuren (zoals de Uniforme Productnamenlijst en Gegevens bij Besluiten) en gerichte ondersteuning vanuit VNG kan het registratieproces voor gemeenten aanzienlijk worden vereenvoudigd.